หน้าแปลนยกเทียบกับหน้าแปลนแบน

หน้าแปลน Raised Face (RF) คืออะไร?

กหน้าแปลนหน้ายกขึ้นเป็นประเภทหน้าแปลนที่พบมากที่สุดที่ใช้ในกระบวนการผลิตและโรงงานอุตสาหกรรมหนัก ตามชื่อที่แนะนำ พื้นผิวการซีลบริเวณที่ปะเก็นตั้งอยู่จะยกขึ้นเหนือวงกลมโบลต์เล็กน้อย สำหรับหน้าแปลนคลาส 150 และคลาส 300 มาตรฐาน ปากที่ยกขึ้นนี้โดยทั่วไปจะอยู่ที่ 1/16 นิ้ว สำหรับคลาสที่มีแรงดันสูง (คลาส 400 ขึ้นไป) ใบหน้าที่ยกขึ้นมักจะอยู่ที่ 1/4 นิ้ว

วัตถุประสงค์ทางวิศวกรรมหลักที่อยู่เบื้องหลังริมฝีปากที่ยกขึ้นนี้คือการรวมแรงจับยึดของสลักเกลียวลงบนพื้นผิวที่เล็กกว่า

• การจัดการแรงดัน:เนื่องจากภาระของโบลต์เชิงกลจะเน้นไปที่ขนาดที่เล็กกว่าพิกัดแรงดันสำหรับหน้าแปลนยกขึ้นสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ได้รับการออกแบบมาให้ทนทานต่อแรงกดดันสูงและอุณหภูมิสูง ทำให้เป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับท่อเหล็กกล้าและสเตนเลส
• พื้นผิว:เพื่อเพิ่มการยึดเกาะบนปะเก็น ผู้ผลิตจึงใช้ aผิวฟันปลาบนหน้าแปลนที่ยกขึ้น. นี่อาจเป็นรูปแบบร่องที่มีศูนย์กลางหรือเกลียวต่อเนื่อง (มักเรียกว่าการเคลือบแผ่นเสียง) ร่องเล็กๆ เหล่านี้กัดเข้าไปในวัสดุปะเก็นเพื่อป้องกันการระเบิดภายใต้แรงดันสูง
• ความหยาบผิว:เมื่อระบุชิ้นส่วนเหล่านี้วิศวกรจะต้องใส่ใจเป็นพิเศษหน้าแปลนหันหน้าไปทางข้อกำหนดพื้นผิว. ขึ้นอยู่กับว่าคุณใช้ปะเก็นกึ่งโลหะ แผลเป็นเกลียว หรือปะเก็นอโลหะแบบอ่อน ความหยาบของพื้นผิว (วัดเป็นไมโครนิ้ว Ra) จะต้องตรงกับประเภทของปะเก็นอย่างสมบูรณ์แบบเพื่อให้แน่ใจว่ามีการปิดผนึกด้วยกล้องจุลทรรศน์